Kategoriaren artxiboa: Kirola

Sixtersis: “Jendeak emakumezkoen saskibaloia alor guztietan ezagutzea nahi dugu”

Goi mailako saskibaloi jokalarien errealitatea gertutik ezagutzeko aukera paregabea eskaintzen digute Helena Omak eta Rosó Buchek. Spar Citylift Girona taldeko jokalariak dira biak eta horretaz gain elkarrekin bizi dira.

Proiektuak Sixtersis du izena eta emakumezkoen saskibaloia ikustaraztea du helburu. Horretarako, Instagramera eta Youtubera eduki eguneratua igotzen dute. Abenduko GAZTEZULOn, bi jokalari hauek martxan jarri duten proiektuaren inguruko informazio guztia topatu dezakezue.

Erreportajea idazten negoela, Helena Oma eta Rosó Buchi galdera pare bat egiteko gogoekin geratu nintzen eta eurekin harremanetan jarri ostean, hemen dugu bi jokalari hauek martxan jarri duten proiektua hobe ezagutzen lagunduko diguten galdera-erantzunak.

Nola sortu zen Sixtersis proiektua?

Helenari bururatu zitzaion ideia eta elkarrekin egitea erabaki genuen. Izan ere, gauzak konpainia onean eginez gero hobe ateratzen dira. Eta guk konpainia hori badugu.

Zer lortu nahi duzue proiektuarekin?

Jendeak emakumezkoen saskibaloia alor guztietan ezagutzea nahi dugu: jokalariak zeintzuk diren edota nola jokatzen duten baino harago, bakoitzaren historia ezagutu eta ezagutuarazi nahi ditugu.

Sixtersis-en kontuak Instagram eta Youtuben aurkitu daitezke. Zergatik aukertu dituzue bi sare sozial hauek?

Gure egunerokotasunean asko erabiltzen ditugun bi plataforma dira eta, gaur egun, publiko zabalenera iristeko aukera ematen dute.

Zer nolako harrera izan du proiektuak zuen taldekideengan?

Egia esan oso pozik daude gure bideokin. Egia da, batzutan, pixka bat haserretzen direla etengabe grabatzen ari garelako. Jajajaja.

Zuek kirolariak izanda, entrenamendu, partida, bidaiekin eta zuen bizitza pertsonalarekin, nola uztartzen duzue guzti hori bideoen grabaketekin?

Gure buruak zein beste jokalariei egiten dizkiegun elkarrizketak grabatzeko tartea topatzea zaila da.

Batetik, bidaiak ditugunean edo hona, Gironara, etortzen direnan hoteletan elkarrizketak egiteko probesten dugu. Bestetik, bideoen prestaketa eta edizioa gure denbora librean egiten dugu; egia esan, asko gustatzen zaigu eta oso ongi pasatzen dugu.

Zein gai landu nahiko zenukete sakontasun handiarekin, oraindik ezagutzen ez dela uste duzuelako?

Gai guztiak dira garrantzitsuak, eta denak berdin-berdin ezagutzera eman behar dira. Hala ere, gehien gustatzen zaigun gaietako bat, amatasunaren gaia da.

 

Beraz, Helenak eta Rosók beren bideoetan eta Instagram Storietan erraten duten moduan, JARRAITU SIXTERSIS!

Emakume futbolariak grebara joan izana ulertzeko bost gako

Jakingo duzuenez, aurreko asteburuko jardunaldian, azaroaren 16 eta 17an, estatu Espainiarreko lehengo mailako jokalariek greba egin zuten. Maiatzan negoziazioak blokeatuta jarraitzen zutenean plazaratu zuten moduan, jokalariek grebara jo zuten beren eta etorriko diren futbolarien oinarrizko eskubideen alde egiteko.

Hedabide gehienetan tarte txikia eskaini bazaio ere, greba egun honi esker, lehenengo mailako jokalariek garaipen txikia lortu dute: maiatzetik blokeatuta zegoen hitzarmen kolektiboa lortzeko negoziazioa desblokeatzea lortu dute.  Jokalariek abenduaren 20ra arteko epea eman diote Patronalari Espainiako emakumezkoen lehengo hitzarmen kolektiboa sinatzeko.

Nire inguruko askok ez dute (ongi) ulertu zergaitik Espainiako lehenengo mailako jokalarien gehiengoak greba egitearen alde agertu ziren. Hemen dituzue futbolariek greba egiteko dituzten arrazoiak ulertzeko bost gako:

Lanaldia
Gaur egun jokalari askok lanaldi erdiko kontratuak dituzte, horrek dakarren guztiarekin: kotizazio erdia eta soldata baxuak, besteak beste. Ainhoa Tirapuk (Athletic Clubeko atezaina eta Espainiako Futbolarien Elkarteko Emakumezkoen Futbolaren Komiteko lehendakariordea) greba deialdia publiko egin zuten agerraldian azaldu zuen moduan, jokalariek lanaldi erdiko kontratuak izatea ez da nahikoa: “Astero lau egunetan entrenamenduak ditugu eta asteburuan partidua jokatzen dugu. Honi bidaiak gehitu behar dizkiogula kontuan hartzen badugu, astero 20 ordu baino gehiago ematen ditugu lanean”. Horretaz gain, Gizarte Segurantzan kotizatzearen beharra mahai gainean jarri dute: “Kotizazioa determinantea da langabezia agiria eskatzeko edota lesio larri batengatik baliaezintasuna eskatzeko”.

Soldata
Jokalariek urteko 16.000€ soldata minimoa aldarrikatzen dute lanaldi osoko kontratuetarako, eta, egun, lanaldi partzialeko kontratuak dituztenak, lanaldi osoaren %75 baino txikiagoa ez izatea, horrek dakarren urteko soldata minimoaren igoerarekin, noski. Hedabide eta sektore anitzek greba deialdiaren zergatia edo gakoa soldatan jarri izan dute, baina, jokalariek etengabe azpimarratu duten moduan, soldata baino harago doan afera da; jokalarien oinarrizko eskubideez ari dira, noski. Ainhoa Tirapuk argi utzi zuen prentsaurrekoan: “Guk ez dakigu klubek zertara bideratzen duten dirua, baina bai, ordea, instituzioetatik, babesletzetatik, telebistetatik, eta beste hainbat iturrietatik dirua jasotzen ari direla. Gure proposamena egiteko, klubek jasotzen duten diruaren kantitate zehatzen txostena eskatu dugu, baina ez digute eman”.

Bajak
Jokalarien bajak %100 estaltzea eskatu dute, izan ere, kontuan hartu beharra dago kirolarien egunerokotasunean gorputzak duen garrantzia; azken finean, beren lan tresna da. Askotan, lesioak, denbora luzekoak dira, eta gaur egun, horrelako lesioa duten hainbat jokalariri, euren soldatak %30 murriztu dizkiete.

Haurdunaldia
Emakume kirolarien aldarrikapen handienetakoa da, kirola edozein dela ere. Askotan, haurdunaldien kontrako klausulak dituzten kontratuak sinatu behar dituzte. Horretaz gain, umea(k) izatea erabaki ondoren, ez dute laguntza handirik kirolera bueltatu eta bere amatasunarekin partekatzeko.

Azterketa medikoak
Jokalariek salatzen dutenaren arabera, azterketa mediko minimoak egitea beharrezkoa izan beharko lukete. Ainhoa Tirapuk adierazi zuenaren arabera, egun, fitxa egiteko ez dituzte elektrokardiogramarik egiten. Honek, kirolarien osasunaren gaineko arriskuak dakartza. Izan ere, azterke medikoetan, kirolariek izan ditzaketen arazoak detektatzeko aukera daude, bereziki bihotzarekin lotura dutenak.

Askok erraten dutenaren kontra, argi dago greba egitean lorpenak izaten direla beti, bereziki langileak (kasu honetan futbolariak) elkarrekin borrokan ari badira. Elkarrekin dena delako posible!

Eta zuei, zer iruditzen zaizue jokalariek greba egin izana? Zer uste duzue gertatuko dela hitzarmen kolektiboarekin?

Gimnasia artistikoa: potentzia eta indarraren erakusgarria

Ez dakit zuei, baina guri, institutu garaian, soinketan malgutasun froga bat egiten ziguten bakoitzaren malgutasun maila zein zen ikusteko. Froga hori zinez gorroto nuen, nire gorputzak ez baitu malgutasuna zer den ezagutzen.

Oraindik ulertzen gabe jarraitzen dut lurrean eseri eta hankak luzatuta dituzula metro bat paratuta duen banku batera heldu eta aurrera zenbat egiten duzunaren arabera nota jartzea. Imaginatuko duzuen bezala, ni ez nintzen ezta bankura ere iristen, baina, irakasleek ezta ez zidaten ezer gomendatzen nire malgutasuna landu eta hobetzeko (azken finean malguagoa izatea, egunerokotasunean eta bizitzan zehar gorputzeko min asko arintzen dizkizute). Baina ez, garrantzitsuena, nota paratzea zen, antza!

Nire malgutasun eza horretaz kontziente, txikitatik gimnasiak asko liluratu nau. Txikia nintzela, gimnasia erritmikoko erakustaldi eta lehiaketak ikusten itsututa egoten nintzen telebista aurrean.

Sydneyko Olinpiar Jokoetan gimnasia artistikoa deskubritu nuen. Eta zer nolako aurkikuntza aizue! Gimnasia erritmikoarekin alderatuta, modalitate honek intentsitate, potentzia eta indar handiagoa zuen.

Neska zein mutilek egiten zuten eta ez zuten eta ez ziren uztai, baloi edo maza baten atzetik, ahalik eta mugimendu lirainenak egiten egon behar (horrek baduela bere meritua, ze, nik, mugimendu lirainak zero). Horren ordez, kriston saltoak, txiribueltak eta bestelako mugimenduak egin behar zituzten barra baten gainean. BARRA BATEN GAINEAN!

Eta potroa saltatu, baina saltatu bitartean hamaika mila txiribuelta eman!

Eta mutilek anilekin egin behar dutena? OMG!

Beno, kontua da, asko gozatzen dudala gimnasia artistikoa ikusten (bereziki neskena) eta azken urte honetan kirol honek sare sozialetan presentzia handia izan du bi gimnastei esker: Katelyn Ohasi eta Simone Biles.

Katelyn Ohasi, UCLAko taldearekin, unibertsitateen arteko lehiaketak 10ak lortu ditu (bai, bat baino gehiago!). Ohasi AEBko selekzioaren buru izateko aukera handiak bazituen ere, bere pisuaren eta gorputzaren kontrako komentario eta jarreren ondorioz izandako arazoengatik, goi mailako lehiaketetatik erretiratu zen.

Simone Biles denek ezagutzen dugu Rio de Janeiroko Olinpiar Jokoetatik. Aurtengo udan ere zeresan handia eman du, AEBtako Gimnasia Txapelketa Nazionalean, zoruko frogan egindako saltoagatik (hirukoitz-bikoitza) eta barran, ariketari amaiera emateko egin zuen irteerarengatik. Bilesek 2020ko Tokioko Jokoetarako prestaketa bideari gogor eta kementsu ekin dio.

Futboletik harago, saskibaloiak Serbia konkistatu du

Ia hilabete pasa dela Europako Saskibaloi Txapelketa bukatu zenetik? Ba bai. Ezin dudala horren inguruan idatzi gabe geratu? Baita ere! Baina aizue, entzun al duzue zerbait Europako Saskibaloi txapelketaren inguruan?

Ekainaren 27tik uztailaren 7ra bitarte, Serbian Europako emakumezkoen maila goreneko saskibaloiaren erakustaldi bikainaz disfrutatzeko aukera izan zen. Bertan, Serbiako selekzioarekin batera, Espainia, Frantzia, Erresuma Batua, Belgika, Bielorrusia, Eslovenia, Hungaria, Italia, Letonia, Montenegro, Txekiar Errepublika, Errusia, Suedia eta Turkiako selekzioek lehenengo postua nork lortuko zuen jakiteko lehiatu ziren.

Txapelketa aurretik Serbia, Espainia, Frantzia eta Belgika ziren urrea eramateko aukera gehien zituzten taldeak, 2018an Tenerifen izandako Munduko Txapelketan zein azken hilabeteetan talde bakoitzak kantxan erakutsitako maila altua dela eta.

Serbian jokatu den txapelketa jarraitu genuonok (Sanferminak baziren ere mugikorrari itsatsita egon naiz), inoiz baino saskibaloi maila altuenaz gozatzeko aukera izan genuen. Espainiako selekzioak historia egin zuen, Frantziaren aurka finala irabazi eta Europako txapeldun bezala errepikatu zuen. Frantzia bigarren geratu zen, Serbiak hirugarren eta Erresuma Batuka laugarren postua lortu zuten bitartean.

Txapelketako jokalari onenaren saria (MVPa), Astou Ndour (ESP) izan zen. Jokalari senegaldar honek WNBAko Chicago Sky taldean jokatzen du eta Eurobasket honetan Alba Torrens jokalariaren lekukoa hartu zuen Eurobasketeko jokalari onena bezala. Ndourrekin batera, Sandrine Gruda (FRA), Sonja Petrovic (SER), Temi Fangbele (GB) eta Marta Xargay katalanak txapelketako boskote onena osatu zuten.

Eurobasket honetan deskubritu edota nabarmentzekoak iruditzen zaizkidan bost jokalariak hauek dira niretzat:

Astou Ndour (ESP)
Txapelketako MVPa, 2018an Tenerifen jokatu zen Munduko Kopako boskote onenean sartua izan zen. Jokalari senegaldarra asko hobetu du bere jokoa eta ezinbesteko bihurtu da Espainiako selekzioarekin bere barneko jokoarengatik zein kanpotik duen jaurtiketengatik.

Laura Nicholls (ESP)
Ez da urte errexa izan da jokalari honentzat.. Eli Pinedok gidatzen duen Deportistas de Eli-te saioan adierazi zuen moduan (by the way, saioa ikustea gomendatzen dizuet) 2018-19 denboraldian Perfumerias Avenida taldea utzi zuen. Horregatik, finala irabazita jokalari hau malkoak begietan ikusteak izugarri hunkitu ninduen. Jokalari bezala bikaina da, baina pertsona bezala hobeagoa da.

Marta Xargay (ESP)
Alba Torrensen hutsunearen aurrean, bera izan da taldearen lidergotza Laia Palaurekin batera bere gain hartu duena eta bikain egin du. Ezinbesteko jokalaria da eta asko hobetu da azken urteetan.

Maria Vadeeva (RUS)
Nire deskubrimendurik handiena. Pila bat gustatu zain errusiar gazte honen jokatzeko modua eta gertutik jarraitu beharreko jokalaria da dudarik gabe. Gaur egun WNBAko Los Angeles Sparks taldean jokatzen du.

Emma Meesseman (BEL)
Tenerifen egon nintzenean, Belgikako taldeak inork espero ez zuena egin eta laugarren postua lortu zuen. Emma Meesseman ezinbestekoa da Belgikako taldean eta horrela erakutsi du Serbian jokatutako txapelketan ere. Belgikar honek ere WNBAn lehiatzen da, Washington Mystics taldean.

Bukatu baino lehen aipatu beharra dut Alba Torrensen jokoaz gozatzeko aukera faltan bota izan dut, baina barregarria izan da bera komentarista bezala entzuteak, kar, kar, kar! Era berean, ezin ahaztu dezaket Laia Palau handia! Beti bezala fin eta eskuzabal.

PD 1: Amorru handia daukat eta haserre nago Espainiar Estatuko hedabideek Eurobasket-az egindako jarraipenarekin. Izan ere, azken urteotan Espainiako selekzioak izandako emaitzak zein taldearen maila itzela bada ere, taldeak izan duen oihartzuna minimoa izan da. Egoera hau okerragoa da, Munduko Futbol Txapelketan Espainiako taldeak lortutako emaitza eta hauek izan duten jarraipen mediatikoa handiagoa dela ikusten duzunean. Eta hortxe dago arazoa: hedabideen planifikazioan. Izan ere, hau gizonezkoen txapelketak balira, ez zen horrelakorik gertatuko eta kateen atean bakoitzaren jarraipena banatuko lukete.

Baina tira, aipatu beharra dut pozik nagoela behintzat bi lehiaketek jarraipen mediatikoa izan dutela eta emakumezkoak izan direla bai kantxan/zelaian zein platoetan protagonistak jokalari eta komentarista bezala.

PD 2: Jokalarien Instagram-ak utzi dizkizuet, nahi izanez gero nolakoak diren ezagutzeko aukera interesgarria ematen baitu sare sozial honek.

Eta orain, zer?

Bukatu berri den denboraldia biziki garrantzitsua izan da kirolarentzat. Emakume kirolariak gero eta ikusgarritasun handiagoa lortzen ari dira, kemenarekin eta ilusioarekin beren jarduna lehenengo lerroetara eramanez.

Aurtengoan lortutako lorpenen zerrenda luzea da eta horietako asko blog honetan bildu ditugu: zelai eta kantxa garrantzitsuak goraino betetzea, Realaren Kopa, Super Amara Bera Berak irabazitako kopa, saskibaloiko euskal taldeen emaitza ezin hobeak bai lehengo maila zein bigarren mailan…

Izugarria iruditu zait RealAthletic derbia zuzenean bizitzea. Ezin dut azaldu, athletikzalea izanda, zelako zirrararekin bizi izan nuen Osasunaren azken partida, ohorezko mailara igotzeko txartela galdu zuen horretan. Ezin dut azaldu talde gorritxoaren zelaiko harmailetan ikusi eta sumatu nuena!

Aurtengo denboraldi garrantzitsu honen ostean borrokatzen eta lanean jarraitu beharko dute kirolariek, taldeek, klubek.. eta baita zaletuok ere. Orain artean egindakoari eutsi eta berdin jarraitu, lanean, elkartasuna oinarri berdintasunaren alde borrokatuz.

Hala ere, dena ez da hain polita. Hasieran erran dugun bezala, emakume kirolariak gero eta ikusgarritasun handiagoa lortzen ari dira beren urteetako lana eta borrokari esker. Baina, dagoeneko, badago emakumezkoen futbolak sortutako interesaz ohartu eta horri errentagarritasuna atera nahi dionik.

Ainhoa U. Larrabasterrek GARA egunkarian primeran azaldu zuen moduan, Espainiako Futbol Federazioak txapelketa berri bat sortzea proposatu zuen eta Federazio horretako Asanblada Orokorrak berretsi liga berria hasteko lau hilabete falta zirenean. Athletic eta F.C. Barcelona izan ezik gainerak klubek osatzen duten Emakumezko Futbolaren Kluben Elkartea kontra agertu da hasieratik. Erabakia hartzeko orduan taldeak kontuan hartu ez izana edota Federazioak datorren hiru denboraldietarako retransmisio baimenak salgai jarri izanak, besteak beste, hautsak harrotu ditu. Zein txapelketa izango da orain nagusia: Federazioak proposatutako hau edo Iberdrola Liga? Zeinetan lehiatuko dira euskal taldeak?

Hori gutxi ez balitz, futbolariei bete betean eragiten dien beste gai bat dago mahai gainean: hitzarmen kolektiboa. Asko dira oraindik goi mailetan lehiatu eta kontraturik ez duten jokalariak.

Maiatzaren 4an Lehenego Mailako taldeetako jokalariek komunikatu bat plazaratu zuten hitzarmen kolektiboare negoziazioaren egoera salatzeko eta egoera berdin jarraituz gero denboraldi berriari begira neurriak hartuko direla publiko egiteko.

Maiatzaren 22an hitzarmen kolektiboaren negoaziazio mahaiaren bilera burutu zen eta horren ostean, Espainiako Futbolarien Elkarteak (AFE gazteleraz) negoziazioa blokeatuta daudela adierazi zuen. Jokalarien elkarteak blokeo egoerarekin apurtzeko proposamenak egin baditu ere, ez du egoera hobetzerik lortu. Honen aurrean, futbolariak euren erabakian tinko jarraituko dutela jakinarazi dute, beren eskubide eta interesen alde egiteko neurriak hartuko dituztela.

IZUGARRIA izan da aurtengo denboraldia bai, baina, ikusten duzuenez, izugarri dago oraindik egiteke. Futbolariak ez dira hitzarmen kolektiboaren alde lanean eta borrokan ari diren kirolari bakarrak: saskibaloi, eskubaloi eta beste hainbeste kiroletako jokalariak ere horretan dabiltza.

Aurreko batean idazten nuenez: hau ez dago gelditzerik! Ez zelaian, ezta zelaitik kanpo ere!

Emakumeak lehenengo lerroan? Bai, noski!

Txikia naizenetik hainbat kirol egin ditut. Egia erran, nire altuerarekin (beti izan naiz nire inguruko altuena) pixka bat baldarra nintzen eta kirolak asko lagundu nau horretan. Gimnasia erritmikoa, patinajea, igeriketa, judo, atletismo eta saskibaloia izan dira nire bizitzan zehar, momentuz, egin ditudan kirolak.


Saskibaloian 8 urte nituela hasi nintzen jolasten eta bost urtez Barañaingo Lagunak klubean egon ostean, egun jokatzen jarraitzen dudan taldera aldatu nintzen (lehen Ursulinas, orain Liceo Monjardin izena du). 11 urte nituela, Nafarroako selekziotik deitu ninduten eta bertan egon nintzen 16 urteak arte. Hortik aurrera, nire taldearekin batera, maila nazionalean zegoen taldean jokatzen hasi nintzen. Horrela, saskibaloiak, ikasketekin batera, nire bizitzako erdigunea hartu zuen: astean taldeko hiru entrenamendu, partidua nire taldearekin, partidua zaharragokoekin eta entrenamendua selekzioarekin. Eta ni pozik!


Kirola egiten gozatzeaz gain, kirola ikusten asko gozatzen dut txikitatik. Zenbat ordu pasatu ditut telebistaren aurrean gimnasia artistikoarekin txunditzen, TAU Baskoniaren edota Athletic-en partiduak ikusten. Telebistan ez ezik, zuzenean futbol partiduez gozatzen nuen; izan ere,  Lagunak-en (Barañaingo kluba) emakumezkoen futbol taldea garaiko Superligan (egungo Iberdrola Liga) lehiatzen zen eta nire lehengusina batek talde horretan jokatzen zuen.

Azken hilabeteetan emakumezkoen kirolak izan duen zaletuen bultzada izugarria izan da: San Mames, Anoeta, Sadar, Wanda Metropolitano, Wizink Center.. Nork erraten zuen emakumezkoen kirolak ez zuela jarraipenik?

Hau guztia ikusteak izugarrizko ilusioa eta gogoa sorrarazten dit. Izan ere, emakumeok gero eta esparru gehiagotan, urte luzez egindako lan eskergaren ondorioz, lehenengo lerroak hartzen ari gara eta hori izugarri ona da neska txiki eta gazteendako. Nork errango dio eskolako patioan baloiarekin jolasean aritzen den neskari ezin duela futboleko edo saskibaloiko jokalari izan, asteburuan erreferentetzat dituen emakume kirolari horiek ikustera joaten denean edota telebistan kirolari hauen inguruko albisteak gero eta maiztasun handiagoaz ikusten dituenean?

Erreferenteak behar genituen eta beharko ditugu: beharrezkoak dira etorkizuneko neskek askatasun osoz hazi daitezen. Horregatik da hain garrantzitsua, bai kirolean, zein bizitzako beste esparruetan emakumeek egiten duten lana ikusaraztea. Horretarako oso garrantzitsua da, bakoitzak bere txokotik, ahalik eta aukera gehien ematea emakumeok lehenengo lerroak gure egin ditzagun. Orain artean bezala, lanean jarraitu behar dugu, egiten den lana ikusarazi eta geldiezina den mugimendu honekin aurrera egin.


Duela 15 urte kirolean nire erreferenteak zein ziren galdetu izango balidate, ziurrenik, ez nuke emakumezko izenik aipatuko. Anoetako derbia zela eta partida gora eta behera ibili nintzaien ingurukoei: “Bua derbia, ze gogoak!”, eta antzerakoak erraten ibili nintzen aste osoa. Behin Anoetan eserita, konturatu nintzen hori ez zela ikusten nuen lehengo derbia. Klak egin zidan buruak momentuan.

Hasieran aipatu dudan moduan, nire lehengusina Lagunak taldeko jokalaria izan da urte luzez eta askotan bera ikustera joaten nintzen. Zenbat derbi ez ote nituen nik ikusi? Eta, garrantzitsuagoa dena: nola ez naiz lehenago konturatu nuen eta izaten jarraitzen dudan zorte handiaz?

Honetaz kontziente ez nintzen arren, nire lehengusina erreferente izan da eta izaten jarraitzen du niretzat, bai kirolari bezala eta bai pertsona bezala. Bere ibilbidearekin, nire inguruko “normalitatearen” barruan desberdin izaten, naizena onartzen, gustuko dudanaz gozatzen eta horren alde borrokatzen erakutsi dit. Horregatik, nire txoko txiki honetatik eskerrak eman nahi dizkiot; eskerrak eman nahi dizkizut!

Kontra-Kantxa bloga kirolaren inguruan jarduten duten emakumeei eta hauek egiten duten lan handiari ikusgarritasuna emateko helburuarekin sortu zen. Biziki garrantzitsua da neska txiki eta gazteek askotariko emakume erreferenteak izatea euren etorkizuna ahalik eta muga gutxienekin, askatasunean garatu dezaten. Duela aste bete Bigarren Hezkuntzako Institutu batean hasi nintzen praktiketan eta asko poztu ninduen 3. DBHko neskei ingeniaritza, informatika edota kirolarekin zerikusia zuten ikasketak egin nahi zituztela entzuteak.

Emakumeak egon bagaude, egiten dugun lana ikusaraztea da falta dena. Lokarriak estutu eta lanean jarraitzea baino ez zaigu geratzen. Baina lasai, bide onean goaz eta garrantzitsuena dena, ez gaude bakarrik!


48.000, 21.234… Hau ez dago gelditzerik!

Ikaragarria, izugarria, demasa! Atzo Anoetan bizitakoa eta sentitutakoa azaltzeko hitzik gabe jarraitzen dut.

Euskal derbia jokatu zen atzo, 2019ko otsailaren 10ean, Anoetan. Realaren eta Athleticen norgehiagokak, 21.234 pertsona bildu zituen Donostiako taldearen zelaian. Haurrak, gazteak eta ez hain gazteak, denok izan genuen gure eserlekua.

Festa Jai GIF by Gaztea Irratia - Find & Share on GIPHY

Euriak eta haizeak ez zuten zita berezi hau galdu, hala ere, ez zuten norgehiagoka zapuztu. Realaren ereserkiarekin batera, txalo zaparraden artean jaso genituen bi taldeetako jokalariak. Airean sumatzen zen atzokoa gogoan izateko egun horietako bat izango zela.

Neurketa hasi eta 3. minutuan korner sake bat errematatuta, Lucia Garciak lehenengo gola sartu zuen Athletiken alde. Lehenengo zatian txuri-gorriak izan zuten baloiaren gaineko jabetza handiena. Hainbat gol aukera izan ondoren, Erika Vazquez iruindarrak gola sartu zuen. Markagailuan 0-2ko emaitzarekin atsedenaldira joateko unea heldu zen.

Aldageletatik bueltan, bigarren zatian, Reala baloiaren jabe zela, Ainhoa Tirapu Athletikeko atezainak gogor lan egin behar izan zuen. Hala ere, barañaindarrak ezin izan zituen Nerea Eizagirreren eta Carla Bautistaren jaurtiketak gelditu.

Azkenean neurketa bina geratu bazen ere (Real 2-2 Athletic), euskal futbolarentzat eta emakumezkoen kirolarentzat beste garaipena izan zen. 21.234 zaletu izan ginen Anoetako harmailetan gure taldeak animatzen.

Anoetan egon naizen lehenengo aldia bazen ere, ez zen nire lehengo derbia izan. Gizonezkoen futbolean Osasuna eta Athletikeko norgehiagokak ikustetik haratago, bere garaian Superliga izena zuen eta egun Liga femenina Iberdrola izeneko txapelketako derbi anitz ikusteko aukera izan ditut nire herrian, Barañainen.

Izan ere, atzo Anoetako zelaia zapaldu zuten askok Lagunaken (Barañaingo kirol taldea) zelaian jokatu dute, bai elastiko horia defendatuz, zein aurkari bezala. Esaterako Athletikeko kapitaina den Ainhoa Tirapu (bide batez, barañaindarra dela bazenekiten?) edota Erika Vazquez bera ere. Lagunaken hasi ziren jokalari askok Athletiken, Barçan, Rayo Vallecanon edota Realan jokatu izan dute.

2003-2004 denboraldia. Lagunakeko taldekideak. Ligako kromoak eta dena atera omen zituzten (argazkia: todocolección.net)

Barañaingo zelai txikiaren inguruan biltzen ginenak (nahiko gutxi) futbol mundukoak ziren edota jokalarien senideak. Lagunak goi mailan egon zen urteetatik bostetan nire lehengusinak elastiko horia jantzi zuen, beraz, pentsa zenbatetan izan dut derbiak izateko aukera. Orain, denborarekin ikusita, zenbateko zortea izan dudan konturatzen naiz: bai horrelako norgehiagokak ikusteko aukera izateagatik, baina batez ere, inkontzienteki konturatu arren, familian horrelako erreferente bat izanagatik.

Thanks Thank You GIF - Find & Share on GIPHY

Laburbilduz, atzo nire lehengo derbia izan ez bazen ere, nire lehengo aldia zen Anoetan eta izugarrizko giroa izateaz gain, izugarrizko GOLAZOAK ikusteko aukera izan genituen.

Argi dago emakumezkook zer esan handia dugula bizitzako esparru guztietan eta guzitetan gure lekua aldarrikatzen jarraituko dugu.

48.000, 21.234… Hau ez dago gelditzerik!

2019ko urtarrilak 30, gogoan izateko data

Nork esan du emakumezko kirolak jarraipenik ez duela? Aspergarria dela eta ez duela interesik? Beste behin, Athletic-eko jokalariek, markak apurtu zituzten San Mamesen 48.000 zaletu biltzean. Emakumezkook bizitzako beste esparru askotan egin bezala, kirolean ere, gure espazioa aldarrikatzeko aukera berria izan zen, eta nola egin ere!


Bai, markagailuan 0-2ko emaitza gelditu zen, baina, norgehiagoka baino gehiago irabazi genuen. Alde batetik, bi taldetako jokalariek eta euren inguruko fisio, prestatzaile fisiko, entrenatzaile, delegatu, etab; bestetik, zaletuok, maila goreneko futbolaz gozatzeko aukera izanagatik; eta, bukatzeko, emakumezkoon kirolak merezi duen espazioarengatik borrokatzeagatik eta erreferente izateagatik.

Athletikzalea banaiz ere, ezin aipatu gabe utzi Realeko neskek partidua irabazi eta #KoparenBila borrokan jarraituko dutela Rayo Vallecanori 4-0 irabazi ondoren.

Gutxi barru euskal derbia izango dugu Anoetan (Donostia) eta martxoaren lehenengo astean, Buesa Arenan (Gasteiz), Espainiako Erreginaren Kopaz gozatzeko aukera izango dugu (3 euskal taldek eta hainbat euskal jokalarik parte hartuko dute).

Ez dakit zuek, baina hau, jada, ez dago gelditzerik. Nik ahal dudan heinean ez dut galduko. Eta zuek?

Ustezko berditasuna = desberdintasuna

#KontraKantxa ireki eta emakumea eta kirolaz hitz egiten hasi nintzenetik asko dira gaiaren inguruan izan ditudan solasaldiak. Oso interesgarriak izan dira guztiak, gaiaren inguruan hausnartzen jarraitzeko bideak ireki dizkidatelako horietako askok. Horietako batean, pertsona batek galdegin zidan [testualki ez dut gogoan nola] ea zergatik nengoen kirolean berdintasunarekin hain tematuta, ea lortu nahi nuena zen emakumezkoek gizonezko kirolariek irabazten duten dirutzarra irabaztea.

Hori entzun nuenean zerbait gaizki egiten ari nintzenaren sentsazioa izan nuen. Baina ez okertu, ez. Gaizki eginaren sentsazioa hori pertsona horrek nire nahia eta borroka hau horrela ulertzeagatik [gizonezkoa zen, kasualitatea ote? ez dut uste] . Izan ere, azken urteetan, ustezko berdintasunaren baitan, (gaizki)ulertu egin da emakumezkoon eta gizonezkoen arteko berdintasun hori lortzeko  emakumezkoei ez duten pribilegioak emanez lortzen dela baina gizonezkoek dituzten pribilegioak galdu gabe [noski, hemen sartu beharko ginateke ere ea zein emakumeri eta zeini ez eman zaizkion pribilegio “berriak” eta zergatik gertatu den hori, baina gaur horretaz aritzeko ez dugu tarterik]. Adibidez emakumezko futbolariek gizonezkoen soldata desproportzionatu horiek berdintzea edota zuzendaritza taldeetan emakumezkoren bat edo bi sartzea, talde hori handituz.

Ustezko berdintasun horri egoera partxeatzea deitzen zaio nire etxea eta Munduko txoko txikienean ere. Emakumezkoen eta gizonezkoen arteko desberdintasuna botere harremanetan oinarrituta dago. Horrela, bizi garen sistema heteropatriarkal eta kapitalistan gizonezkoek pribilegio gehiago dituzte emakumezkoak baino [kontuan hartu emakumeen artean ere desberdintasunak egongo direla, eta hortaz, botere harremanak jatorri, adin, klase eta kulturaren arabera]. Hori dela eta, berdintasun erreala lortzeko, jatorriz pribilegioak dituztenak horiei uko egin beharko diote pribilegiorik ez dutenek boteretu eta maila berera heltzeko. Adibidez: Talde batean 4 gizonezko badaude eta emakumezkoak sartu nahi baldin badituzte taldean berdintasuna ziurtatzeko, talde horretako  2 gizonek euren lekua galdu beharko dute (pribilegioa) 2 emakumezko taldean sartzeko. Izan ere, orain artean bezala jokatuz gero, taldea 4 kidetik 6 kidera pasako litzateke non 4 gizonezkoak izaten jarraituko luketen emakumezkoak 2 izango zirenean. Berdintasuna non?Hau kontuan izanda imajinatuko duzue ze aurpegirekin geratu nintzen ni, ezta? [Beno, GIFekin ideia bat egin dezakezue].

Geroz eta min eta amorru handiago egiten dit ikusteak zenbatetan emakumezko kirolariek jasan behar dituzten gutxiespenak; emakumezko taldeen desegiteak instituzioetatik dirurik sartu ez eta klubak taldera dirurik ez bideratu nahi ez izatean; edota haurdun geratzeagatik milaka oztopo aurkitzen dituztenean. Bere garaian Osasunarekin gertatu zen, gizonezkoak 2. mailara jeitsi zirelako emakumezkoen taldea desegin zutela eta hori dela eta sortu zen Mulier F.C. 

Zenbatetan irakurri,entzun edo ikusi dugu txapelketa berdin batean  emakumezkoen eta gizonezkoen kategorietako sarien arteko desberdintasunaz? Aurrekoan txio hauekin topatu nintzen, Athletikek Coruñan jokatu zuten Teresa Herrera txapelketaren emaitza begiratzen ari nintzela:

Badirudi “handitasuna” dela garrantzia duen gauza bakarra: zenbat eta trofeo handiagoa, zenbat eta muskulatura handiagoa, zenbat eta soldata handiagoak.. Beharrezkoa al da handitasun hori? Ez al da gehiegizkoa dena?

Badut sentsazioa pribilegiodunek besteei pribilegioak ematen dizkieten heinean eurenak handitzen dituztela, ez dela galtzen dutela edo berdintasun erreal batetara iristen direla eta euren berdinak bihurtzea benetan!

Nik emakumezko kirolariak eta hauen inguruan dauden emakumeen (fisioak, kirol-kazetariak, prestatzaile fisikoak, etab luze bat) lan guztia aitortzea eta merezi dute garrantzia ematea baino ez dut nahi: bigarren mailako kirolari bezala tratatzeari utzi eta merezi eta behar duten bezala tratatzen hastea eta “emakumezko kirolak ez du jarraipenik, ez dute mailarik” bezalako esaldi lotsagarriak esaten dutenak argi geratzea hori ez dela horrela. Hor daude emakumezko kirolarien kirol emaitzak.

Ez dut gehiago luzatu nahi ze bestela datorren urterarte egon nintzake hemen. Zer uste duzue zuek gai honetaz? Nola bizi duzue ustezko berdintasun hau? Utzi zuen iruzkinak!

Hurrengora arteee ekipo!!!

Euskal taldeak maila gorenean

Kaixo Kaixo ekipooo!

Zelan doa ikasturte hasiera? Beno, hasiera ia aspaldi pasa dela, ez? Kar, kar, kar.

Ni ezin baino hobeto eman diot hasiera ikasturteari. Iraileko postean kontatzen nizuen bezala, Tenerifen izan nintzen Munduko Saskibaloi Txapelketako azken egunean. Pena eman zidan australiarrek partidu hasieratik finala galdutzat ematea, hasieratik amore emantez ze oso final aspergarria suposatu zuen. Hala ere, ai amaa!! Ez dakizue zelako ilusioa eman zidan Breanna Stewart eta Elena Delle Done hain gertutik ikusteak!

Tira, ikasturtea eta beraz denboraldia martxan jarri da dagoeneko. Asko dira maila gorenetan jokatzen ari diren euskal emakumeak  eta euskal taldeak. Horregatik gaur kirol ezberdinetan euskal taldeek izan duten denboraldi hasiera erakustea erabaki dut. Prest zaudete?

Saskibaloiarekin hasiko gara. Espainiar Estatuan bi dira maila goreneko txapelketak (Liga Día edo LF1; eta LF2) eta bietan euskal taldeak ditugu!

Liga Dia (Liga Femenina 1)

Lointek Gernika Bizkaiak (Gernika) txapelketako hirugarren postuan dago, jokatu dituen hiru partiduak irabazi dituela. Horretaz gain, talde gernikarrak EuroCupean parte hartzen ari da. Taldekako faseko lehenengo norgehiagokan Spar Citylift Gironaren aurka galdu bazuen ere, gernikarrek txapelketa polita egiteko aukera dute. Albiste izugarri ona da ETBk, ETB4 katearen bidez, etxean jokatzen dituzten partiduak zuzen-zuzenean emango dituztela!

IDK Gipuzkoako neskek (Donostia) gernikarrak gertutik jarraitzen dituzte, txapelketako laugarren postuan daudelarik, jokatutako hiru partiduak irabazteagatik. Bosgarren postuan, hiru garaipenekin ere, RPK Araski gasteiztarrak daude.

Aizuek! Hiru talde euskaldunak txapelketaren lehenengo bost postuetan ditugula! Eta ez da hori bakarrik, azken egunetan jakin dugu  Espainiako Erreginaren Kopa Gasteizen jokatuko dela! Gaur egungo klasifikazioa ikusita, euskal talde guztiek parte hartuko lukete kopan.

Liga Femenina 2

Oses Construción Ardoi (Zizur Nagusia) berria da txapelketan eta zer nolako hasiera izan duen! Hiru norgehiagoketatik hirurak irabazi ditu. Bertako jokalariez osatutako talde nafarra txapelketako bigarren postuan dagoen bitartean, GDKO Ibaizabal (Galdakao) taldea bederatzigarren postuan dago norgehiagoka bakarra irabazteagatik.

Futbolarekin jarraituz, Liga Iberdrolan bi euskal talde ditugu: Athletic eta Erreala. Zuri-gorriek hasiera gogorra izan dute, lau jardunaldietan garaipenik lortu ez zutela (bi norgehiagoketan berdinketa lortu zuten), txuri-urdinen aurkako partiduan gailendu eta Betisen aurka berdinketa lortu zutela.

Txuri-urdinek, derbia galdu bazuten ere, denboraldia ederki hasi zuen, lehenengo lau norgehiagoketan hiru garaipen eta berdinketa bat lortu zutela. Hala ere, txuri-gorrien aurka galdu ondoren, azken jardunaldia bere bigarren porrota jaso zuen neurketa arraro batean.

Iturria: @athletic_eus

Eskubaloiarekin jarraituz, Super Amara Bera Berak (Donostia), hirugarren postuan dagoela, hasiera oso gogorra izan zuen SuperKopa eta Championsa dela eta. Superkopa irabazten hasi zen denboraldia, Championseko norgehiagoketatik bat irabazi eta EHF Cupeko hirugarren fasera pasatu zen. Ligari dagokionez, bi garaipen lortu zituen txapelketaren lehenengo jardunaldietan, baina huts egin zuen Athlético Guardas taldearen aurkako partiduan. Azken jardunaldian puntu bakarra lortu du, lidergotza bi puntutara duela.

HGB Prosetecnisa Zuazok (Barakaldo) hasiera ona eman zion denboraldiari. Hala ere, Barakaldoko talde gazte honek oraindik ez du etxean garaipenik eskuratu. Bi garaipenekin, lau punturekin, hamargarren postuan dago txapelketan.

Bukatzeko, Erreala da belarreko hockeyeko txapelketa gorenean lehiatzen den euskal talde bakarra. Aurreko denboraldian liga irabazi zuen eta aurten zazpigarren postuan dago, bi partidu irabazi, hiru galdu eta batean berdindu ostean.

Izugarria, ez duzue uste? Talde hauetakoren bat jarraitzen duzue? Zein(tzuk)? Kontaidazue iruzkinetan eta txiokiñean!

Hurrengora arte ekipo!!!!

——-

PD: Ane Urkiri kirol kazetaria asko damola. Futbola eta eskubaloia gertutik jarraitzen ditu, beraz, zeren esperoan zaudete bera jarraitzeko?

 

I love this game!

Kaixo kaixo!!!

Zelan zaudete? Ni nekatuta bian super ultra mega hiper emozionatuta bihar Tenerifera noalako!!!

Erranen duzue: “OK Iruñe, zorionak!”. Normal, ez baita asko idatzi eta hitz egin Tenerifen pasa den irailaren 22tik jokatzen ari den Saskibaloiko Munduko Txapelketaz [Txiokiñean #FIBAWWC traolaren bidez jarraitu dezakezue]. Beno, kontua da nire emozio honen jatorria [oraindik ez dut sinisten] igandean jokatuko den finala zuzenean ikusiko dudalako! Beraz, badakizue, instagramen (@arkkuso) jarraitu =P

Bukatzear badago ere, oraindik partidu dezente geratzen direnez hementxe nator, zuei txapelketako gida azkar bat egitera: Ze taldek parte hartu du txapelketan? Nolakoak izan dira orain arteko norgehiagokak? Zeintzuk dira jarraitu beharreko jokalariak?

Laburtzearren, txapelketa irailaren 22an hasi zen. Guztira 16 selekziok parte hartu dute, 4 taldeetan zozketaz banatuta izan zirenak. Talde-fasean lehenengo postuan geratutako taldeek (Kanada, Australia, Belgika [zelako talde potentea! Espainiari irabazi ez zion ba!] eta Ameriketako Estatu Batuak) final laurdenetarako txartela eskuratu zuten.

Bigarren eta hirugarren postuetan geratu ziren selekzioek (Espainia, Senegal, Txina, Japonia, Frantzia, Turkia, Nigeria eta Grezia) euren artean lehiatu behar izan zuten final laurdenetara nor sailkatuko zen erabakitzeko.

Asteburu potentea dugu aurretik beraz. Ostiralean final laurdenak jokatuko dira (Espainia vs. Kanada; Australia vs. Txina; Belgika vs. Frantzia eta AEB vs. Nigeria). Larunbatean semifinalak izanen dira eta igandean finala.

Belgika eta Nigeria dira niretzat txapelketako sorpresak, beraz gertutik jarraitu beharko partiduak dira Espainia-Kanada eta Belgika-Frantzia partiduak. Pena bat da nigeriarrak AEBko jokalarien aurka jokatu behar izatea, hasiera batean amerikarrek erraz irabaziko dietelako.

Jokalariei dagokienez, hauek dira niretzat gertutik jarraitu beharreko jokalariak:

Breanna Stewart (AEB)

WNBAren MVP (jokalaririk preziatuena) izandakoarekin hasi beharra daukat zerrenda. 25 urte ditu eta bere taldearekin (Seattle Storm) WNBA irabazi du. Horretaz gain, ikasturtean zehar Txinako ligan parte hartu du. 2014an munduko txapelduna izan zen eta 2016an Olinpiar Jokoetan gailendu ziren estatu batuarrak.

Alba Torrens (Espainia)

Espainiako selekzioaren izarra, hamar urte egiten ditu aurten talde absolutuarekin debutatu zuela. Oso jokalari azkarra da bai abiadurari dagokionez zein jokoaren irakurketarekin.

Li Yueru (Txina)

19 urteko gazteak bere lehenengo munduko txapelketa jokatzen ari da. Pivot posizioan jokatzen du eta uste dut gertutik jarraitzeko jokalaria dela.

Kia Nurse (Kanada)

WNBAn lehenengo denboraldia egon ostean, Kanadako taldearen gidaritza du bere gain. Base posizioan jokatzen du eta jokoa irakurtzeko duen gaitasunagatik ezagutua da 22 urteko jokalari hau.

Emma Meesseman (Belgika)

Txapelketako deskubrimendua niretzat. Elena Delle Donerekin (AEB) WNBAko Washington Mystics taldean jokatzen badu ere [badakizue Elena Delle Donneri diodan maitasun eta miresmena) ez nuen aintzat hartuta txapelketa hasi aurretik. Espainiaren aurka 25 urteko belgikar honek egin zuen partiduan egin zuen papera ITZELA izan zen! Beraz, gertutik jarraitu beharko da..

Liz Cambage – Australia

Oso jokalari potentea dugu australiarra eta hala erakutsi du duela aste batzuk bukatu zen WNBAren azken denboraldian. 2,03 metroko luzera duen jokalari hau txapelketako MVP izateko deitua dago txapelketa hasieratik. Ikusi beharko dugu Australiak Txinaren aurkako partiduan zer nolako papera duen.

Ai, ai, aiiii!! Ez dut sinisten benetan Tenerifera joango naizenik benetan! Beraz, nire abenturatxoa jarraitu nahi baduzue, badakizue, instagramen @arkkuso bilatu eta jarrai nazakezue!

Besarkada bat politaaakkk!!!

 

PD: ikusten duzuenez dagoeneko OTra engantxatu naiz.. Eta zuek?

Kontxako banderan ere arrosak nagusi?

Euskotren Liga irabazi berri dute Pasai Donibaneko arraunlariek. Batelerak bezala ezagunak dira, bere garaian Pasai San Pedrotik, Pasai Donibanerako ur bitarteko ontzi bidea egiten zutenen omenez. Arrosa koloreak damola, ez da gauza berria [nire taldearen ekipazioa arrosa eta beltza da!].

Txiki-txikitatik familiarekin Orion udak ematearen emaitza izan da arraunaren inguruko miresmena. Noski, futbolean Athletikzalea banaiz [honi, nahi baduzue, beste batean helduko diogu], arraunean oriotarra naiz [nola erraten da Orioko taldearen zalea? utzi iruzkinetan mesedez!]. Hondartza ostean, espigoian zehar edo herriko kaian jezarri eta trainerua pasatzen ikusteak biziki gustatzen zaidan gauza da. Eta ez niri bakarrik, hor ibiltzen zen [orain ez nago seguru] Benito Lertxundi oriotarren entrenamendua ikusten. Beno, ba Orioko taldeak nesken taldea osatu zuenean [2010 urtean oker ez banago] ez dakizue zelako ilusioa egin zidan!

Iraileko lehenego bi igandetan lehiatzen dira [gizonezkoetan zihur nago honetaz, baina emakumeetan ez nago guztiz ziur]  bandera preziatuena lortzeko bidean. Egundoko giroa izaten da egon horietan Donostian, kaia eta alde zaharra kolore ezberdinek janzten dutela: horia, gorria, berdea, arrosa, urdina…

Urteak igaro ahala gero eta maila altuagoa sumatzen da bai ligan (Euskotren Liga zein Gipuzkoana/ ETE ligan), nola Kontxako Banderaren lehian. Dagoeneko Donibaneko Batelerak liga irabazi badute ere, bandera preziatuena oraindik nork irabaziko duen erabakitzeke dago.

Orain arte Euskotren Liga zen emakume arraunlarien liga ofizial bakarra, Liga Gipuzcoana delakoa baldin bazegoen ere. Hori dela eta, aurtengo denboraldia hasi aurretik elkartu eta Euskotren Ligarekin batera beste txapleketa ofizial bat sortzea erabaki zuten: Emakumeen Traineru Elkartea liga (ETE). Hori horrela, ekainean, denboraldia hasi aurretik, Euskotren Ligan lehiatuko zirenak kanporaketa baten bidez erabaki zen. Kanporaketa honetara Euskotren Ligan lehiatu nahi duen talde orok izena eman dezake, beti ere txapelketaren oinarriak betetzen dituenean.

Hemen dituzue Euskotren Ligan zein ETEn parte hartu duten taldeak sailkapenaren arabera:

  • Batelerak (Pasai Donibane). Arrosa koloreagatik identifikatu ditzakezue. Kontxako Bandera lau aldiz irabazi dute (azkenekoa aurreko urtean) eta 2014 urtetik Emakumezkoen Traineru Ligako garaileak dira.
  • Orio (Orio). Kolore horiarengatik identifikatu ditzakezue oriotarrak. Aurten Batelerak oso gertutik jarraitu dituzte eta Kontxako Bandera irabazteko aukera handiak izan ditzaketela errango nuke. Aupa Orio!
  • Donostia Arraun Lagunak (Donostia). Aurretik saiakeraren bat egon bazen ere, 2015a arte ez zuten emakumezko talderik osatzea lortu. Zuria eta urdina dira haien koloreak.
  • Hondarribia (Hondarribia). Ama Guadalupekoa da euren traineruaren izena eta kolore berdearengatik desberdindu ditzakezue. 2005ean sortu zen emakumezkoen taldea.
  • Donostiarra (Donostia). Hauen kolorea ere zuria eta urdina dira eta 2017an ureratu zuten Torrekua (traineruaren izena) lehengo aldiz.
  • Deustu (Deustu). 2016an Bizkaiko hainbat arraunlari batu eta talde gipuzkoarrekin lehiatu ziren lehengo aldiz. Kolore gorriarengatik desberdindu ditzakezue.
  • Kaiku (Sestao). Sestaoko emakumeek aurten izan dute Bizkaitarra ureratzeko lehengo aukera. Berdea da euren kolorea.
  • Hibaika (Errenteria). Beltza, gorria eta txuria dituzte talde kolore bezala. 2012a izan zen emakumezkoen trainerua osatu zuten lehengo urtea.
  • Cabo da Cruz (Boiro). 2015ean Hondarribin jokatu zen lehenengo emakumezkoen traineru estropadako garaile izan ziren arren, 2014 urtera arte ez zuten emakume taldea osatzea lortu.
  • Tolosaldea (Tolosa). 2008an sortu zuten emakumezko taldea eta 2009tik 2017ra bitarte Getariako taldearekin batera ibili dira. 2018an berriz taldea osatu dute Tolosaldea izenpean, Zarautzekoekin ituna sinatu ostean. Euren kolorea urdina da.
  • Hernani (Hernani). 2015ean ureratu zuten lehengo aldiz trainerua Hernaniko emakumeek. Berdea, txuria eta gorria dituzte kolore.
  • Lea-Artibai (Ondarru, Lekeitio eta Elantxobe). 2017an sortu zuten taldea eta euren koloreak txuria, beltza eta urdin argia dira. Talde gaztea bada ere, denboraldian zehar markak hobetzen joan dira.

Kontxako bandera denboralditik kanpo dagoen txapelketa bada ere, bandera preziatuenetarikoa da bai arraunlari zein zaleentzat. Kontxako banderaren lehia abuztuaren 30ean hasiko da kanporaketarekin. Sailkatutakoak irailaren lehenengo eta bigarren igandean itsasoratuko dira Kontxako Bandera irabazteko helburuarekin.

Beraz, badakizue, iraileko lehengo bi igandeak [bereziki bigarrena jejejje] ongi gorde eta hurbildu zaitezte Donostira, neskak animatu eta primeran pasatzera!

 

 

Saskibaloiak damola, gurpil-aulkian ere bai!

Saskibaloia aurten mundu mailako txapelketekin topera dabil. Irailaren bukaeran, astebetez jokatuko den Munduko Saskibaloi Txapelketarekin super pozik nengoela, kasualitatez (tamalez) beste txapelketa baten berri izan dut azken egunetan. Egun hauetan, abuztuaren 16tik 26ra bitarte zehazki, Hanburgon (Alemania) Munduko Gurpil-aulki Saskibaloi txapelketa jokatuko da!

Eta badakizue onena? Bi kirolari euskaldunek parte hartuko dutela bertan! Izan ere Beatriz Zudaire (Iruñea, 2000) eta Agurtzane Egiluz (Gasteiz, 1997) bertan daude dagoeneko.

Kasualitatez enteratu naizela erran dut lehen ze ez nuen honen inguruko berririk. Aurreko egun batean egunkariak irakurtzen nenbilela [egunero egunkariaK irakurtzea gustatzen zait. Zuei? Edo bakarra al naiz?] Beatriz Zudaireri egindako elkarrizketa batekin topo egin nuen parez pare [oso interesgarria by the way].

Txapelketeta ez dute telebistan emango [ze arraroa ez? #IroniaModeON] baina irakurri dudanarengatik hauek dira izango dituzten norgehiagokak:

  • Abuztuak 16, osteguna: Espainia – Herbeereak.
  • Abuztiak 18, larunbata: Espainia – Kanada.
  • Abuztuak 19, igandea: Erresuma Batua – Espainia.
  • Abuztuak 22, asteazkena: Espainia – Australia.

Antza denez aukera handiak dituzte Agurtzanek, Beatrizek eta euren taldekideek txapelketan aurrera egin eta nork daki, urrearengatik lehiatzeko. Munduko txapelketaren emaitzen berri jakin nahi baduzue traola jarraitu txiokiñean.

Kontra-kantxa honetatik animo guztiak bidali nahi dizkiet eta euren fan totala aitortzen naiz!

Hanburgo orain, Tokio 2020an! Aupa zuek!

Beatriz eta Agurtzane:

 

 


PD 1: Duela aste batzuk Zudaire eta Egiluz Nafarroako Saskibaloi Federazioak antolatutako kanpusean egon ziren euren esperientzia kontatzen eta zeinen ongi borrokatzen duten erakutsi zuten!

 

PD 2: Hona hemen Berria egunkariak 2016an saskibaloi jokalari izandako Ana Rosa Agiriano Casali egindako elkarrizketa oso interesgarria !